Puszkinia cebulicowata – Puschkinia scilloides

Informacje ogólne

Kiedy wpadam do mojej Przyjaciółki Hani, to cieszę się na te odwiedziny z wielu powodów. Na przykład dlatego, że ma ogród gotowy na wczesnowiosenne gatunki pszczół. Wczesna wiosna to krytyczny moment dla pszczół. Potrzebują bardzo pokarmu, a roślin jeszcze kwitnie niewiele. Ale w tym ogrodzie czekają na pszczoły hiacynty, fiołki, wrzośce, bratki, szafirki, a także nasz dzisiejszy bohater – puszkinia cebulicowata. To jedna z najwcześniej rozpoczynających kwitnienie roślin. Jest łatwa w uprawie, mrozoodporna, więc śmiało można sadzić tę roślinkę, gdyż nie wymaga specjalnej troski.

Charakterystyka

Roślina jest w Polsce jedynie byliną uprawną, jej kraj pochodzenia to rejon Kaukazu. Należy do rodziny szparagowatych (Asparagaceae). Cała ta rodzina, a więc także puszkinia, to rośliny jednoliścienne, czyli wytwarzające jeden liścień zarodkowy.

Jest byliną cebulową, osiągającą wysokość około 20 cm. Liście są równowąskie, rynienkowate z podłużną nerwacją. Kwiaty kształtem przypominają nieco dzwonki. Barwa kwiatów biało-niebieska, na stronie wewnętrznej i zewnętrznej widać ciemniejszy niebieski paseczek. Kwiaty zebrane są w grono, wyrastają na pędzie jednostronnie. Sprawiają wrażenie jakby zawsze były nie do końca otwarte.

Puszkinia cebulicowata – wskazówki ogrodnicze

Lubi stanowiska słoneczne, jednak znosi też dobrze półcieniste, ale musi mieć codziennie co najmniej godzinną ekspozycję na słońce. Najbardziej odpowiada jej gleba próchnicza, lekko wilgotna, przepuszczalna. Sadzi się ją pod krzewami i drzewami, również dobrze radzi sobie na skalnikach, czy na osobnej rabatce. Będzie dobrze się prezentować z innymi wczesnowiosennym gatunkami: krokusami wiosennymi, hiacyntami wschodnimi, przebiśniegami, szafirkami armeńskimi.

Stojąca woda będzie im zdecydowanie nie w smak, podobnie zbytnie przesuszenie. Jeżeli dni byłyby wyjątkowo ciepłe, można podlewać rośliny co dwa-trzy dni.

Jeżeli nie zależy nam na roślinach z samosiewu, to powinniśmy obciąć przekwitnięte kwiatostany, gdyż produkcja nasion absorbuje zasoby cebuli. Nie ścinajmy jednak liści, gdyż one jeszcze będą zasilać cebulę, i przygotowywać ją na przyszły sezon. Cebul nie trzeba wykopywać, będą sobie radzić dobrze przez okres 3-4 lat. Później gdy poletko nam się zagęści, a kwiaty zaczną być mniejsze, można cebule wykopać i zrobić ich przegląd, większe wkopując. Pamiętając jednak, że muszą do gruntu wrócić w październiku, a mniejsze przesadzić w miejsce, gdzie będą mogły podrosnąć.

Ponieważ puszkinia należy do roślin, po których obecności w czerwcu nie ma już śladu, to jeżeli planujemy prace ogrodowe w tym miejscu jesienią, można zaznaczyć patyczkami od szaszłyków, gdzie puszkinie mają swoje cebule. Aby ich nie naruszyć w czasie prac ogrodowych. Cebule sadzimy około 6-8 cm pod ziemią.