Informacje ogólne
Bardzo chciałam spotkać tę roślinę. Bardzo. Jej kuzynów traganka pęcherzykowatego (Astragalus cicer) i traganka szerokolistnego (Astragalus glycyphyllos) poznałam już dawno – wizualnie są nieco do siebie podobne. Ale na ich tle traganek długokwiatowy czy traganek duński to prawdziwe gwiazdy i jak na gwiazdy przystało występują dość rzadko.
Przypuszczałam, że jeżeli uda mi się spotkać, któryś z tych dwóch gatunków, będzie to traganek duński, gdyż jest nieco pospolitszy. Ale ten rok był pełen niesamowitych botanicznych niespodzianek i oto dziś mogę Czytelnikom opowiedzieć o traganku długokwiatowym. Nie zawiódł moich oczekiwań, był piękny, dokładnie jak tego się spodziewałam. A i pszczoły, i inne zapylacze podzielały mój tragankowy zachwyt.
Charakterystyka
Traganek długokwiatowy to przedstawiciel rodziny bobowatych (Fabaceae). Bylina lub krzew – jego naturalnym siedliskiem są murawy kserotermiczne. Gatunek umieszczony na polskiej czerwonej liście w kategorii EN (zagrożony).
Pędy mogą być zarówno rozesłane lub podnoszące się, jej pokrój sięgają do 60 cm. Łodygi mogą być zdrewniałe, ku górze rozgałęziające się. Pokryta włoskami – dwuramiennymi – rozgałęziającymi się na dwa ramiona.
Liście nieparzystopierzaste, złożone z 17 do 35 równowąskich, podługowatych, lancetowatych listków. Główka kwiatostanowa składająca się 10 do 35 kwiatów – początkowo o bardziej kulistym kształcie z czasem wydłużająca się. Kwiaty o długości 17 – 25 mm z 10 pręcikami zebranymi w dwie wiązki i jednym słupkiem. Kwiaty w kolorze ciemnoróżowym.
Traganek długokwiatowy – kto go lubi?
Dla mnie prawdziwą radością było spotkanie żerujących na kwiatach trzmiela szarego (Bombus veteranus), który jest rzadkim gatunkiem, trzmiela rudoszarego (Bombus sylvarum) oraz zawsze mile widzianych kornutek (Eucera). Źródła podają też, że kwiaty są odwiedzane przez porobnice (Anthophora), a także pszczoły miodne (Apis mellifera).
Za wzbogacenie artykułu zdjęciami dziękuję Bogusławowi Darażowi.
Literatura:
- Cwener A., Sudnik-Wójcikowska B., Rośliny kserotermiczne, Warszawa 2012.
- Szwedler I., Nawara Z., Rośliny. Spotkania z przyrodą, Warszawa 2021.
