Informacje ogólne

Nazwa gatunku: Tanacetum parthenium (L.) Sch.Bip.
Nazwa zwyczajowa: wrotycz maruna
Rodzina: astrowate (Asteraceae)
Długość życia: wieloletnia
Okres kwitnienia: czerwiec- październik

Taśma pokarmowa: pożytek pełni lata
Pokarm: pyłek i nektar
Stanowisko: słoneczne
Gleba: piaszczysto-gliniasta, umiarkowanie żyzna
Status zadomowienia: antropofit (kenofit)

Charakterystyka

Wrotycz maruna, bywa, że jest również nazywany – złocieniem maruna, jest rośliną wieloletnią, należącą do rodziny astrowatych (Asteraceae). Siedliska w jakich występuje to zarośla, miejsca kamieniste, jeżeli zaś ucieknie z ogrodowej uprawy, to pojawia się na przydrożach, miejscach ruderalnych. Do tej pory rodzaj wrotycz był na naszej stronie reprezentowany przez wrotycz pospolity, który również jest istotny dla pszczół jako roślina pokarmowa.

Bylina ta intensywnie się rozgałęzia w górnej części, pokrój osiąga do 60 cm. Łodyga jest lekko owłosiona, może być dołem czerwono nabiegła. Liście na łodydze ułożone skrętolegle. Liść ma kształt jajowaty, podwójnie lub potrójnie pierzastodzielny, długi do 10 cm, szeroki do 3-6 cm. Kwiaty zebrane w koszyczki o średnicy do 25 mm, brzeżne kwiaty białe, języczkowe w ilości od 5 do 15, w jednym rzędzie, wewnątrz żółte kwiaty rurkowate.

Odmiany ogrodowe mogą mieć dużo więcej płatków, mogą to być też odmiany karłowate. W ogrodach obsadza się nimi głównie obwódki. W wersji ogrodowej jest traktowany jak roślina roczna, chętnie jest sadzona na rabatach w ogrodach o typie rustykalnym. Z punktu widzenia pomocy zapylaczom każda roślina odmianowo najbliższa jej dzikiemu pierwowzorowi będzie najlepsza. Im więcej płatków, tym przeważnie dzieje się to kosztem pylników. Warto zawsze o tym pamiętać kompletując rośliny do ogrodów.

Roślinę można rozmnażać wysiewając nasiona wprost do gruntu lub z rozsady.

Podobne a jednak inne. Jak odróżnić stokrotkopodobne gatunki?

Przyjrzyjmy się czterem gatunkom: rumianek pospolity, złocień jastrun, maruna bezwonna, wrotycz maruna.

Jedna cecha wydaje się dość istotna i może pomóc w identyfikacji, z jakim gatunkiem możemy mieć do czynienia. Szybki test polega na potarciu liści lub koszyczka, a następnie należy rozstrzygnąć, czy pachnie:

  • intensywnie, „rumiankowo” – rumianek pospolity (Matricaria chamomilla) – już niestety nie taki pospolity, wydaje się, że łatwiej obecnie spotkać marunę bezwonną
  • brak zapachu – maruna bezwonna (Tripleurospermum inodorum)
  • ostro, gorzko, kamforowo – wrotycz maruna (Tanacetum parthenium)
  • słabo lub prawie wcale – jastrun właściwy (Leucanthemum vulgare)
rumianek pospolity maruna bezwonna jastrun
właściwy
wrotycz
maruna
liściebardzo drobno, nitkowato podzielonebardzo drobno, nitkowato podzielonedolne: łopatkowate, ząbkowane,
górne: wąskie, siedzące
jasnozielone, szerokie, nieregularnie pierzaste, miękkie
łodygarozgałęzionarozgałęzionanierozgałęziona, sztywnarozgałęziona
zapachbardzo silny, słodko-ziołowybraksłaby lub żadensilny, gorzki, charakterystyczny (liście)
koszyczekdno koszyczka puste w środku (cecha kluczowa!)dno koszyczka pełne w środku (cecha kluczowa!)koszyczek duży, efektownykoszyczek
mały–średni

Wrotycz maruna, jakie pszczoły go odwiedzają?

Pszczoły przylatujące po pyłek: Colletes daviesanus (lepiarka jedwabniczka), Heriades truncorum (wałczatka dwuguzka), Hylaeus nigritus (samotka czarna)

Literatura:

  1. Rośliny i surowce lecznicze Podstawowe wiadomości z zakresu zielarstwa. Jan Kozłowski, Waldemar Buchwald, Anna Forycka, Danuta Szczyglewska, Poznań 2019.
  2. Westrich P., Wildbienen Deutschlands, Stutgart 2018.
Wrotycz maruna (Tanacetum parthenium (L.) Sch.Bip.) (źródło YT Kanał Dzikie Pszczoły)

Miłość do przyrody od zawsze była we mnie. Dzięki Tacie skupiła się na dzikich pszczołach. Wspólna pasja upowszechniania wiedzy o roślinach pokarmowych pszczół znalazła swój wyraz w prowadzeniu Kanału YT Dzikie Pszczoły. Na stronie zaś tworzę dział Rośliny dla pszczół i wspieram Alicję w upowszechnianiu wiedzy o trzmielach. Opublikowane artykuły

4 komentarze

  1. Do tej kolekcji można jeszcze dopisać wrotycz baldachogroniasty Kluzjusza (Tanacetum corymbosum) spp. clusii. Można go spotkać pod koniec lipca na Połoninie Caryńskiej, w Bieszczadach. Zaskoczony byłem ilością tych roślin oraz miejscem występowania. Wzdłuż szlaku, bez większego wysiłku i łamania zakazu schodzenia z trasy można zrobić parę zdjęć i obserwować owady zbierające pożytek z kwiatów tej rośliny. Jak zwykle jest pod wrażeniem strony internetowej i dziękuję za bardzo ciekawe tematy, które mnie zainspirowały do budowy domków dla samotnic oraz utrzymania kilku arów łąki dla stałych bywalców – lepiarek wiosennych (Colletes cunicularius) Pozdrawiam Jacek z Białegostoku

    • Jacku, dziękuję za wskazówkę, może kiedyś się uda zawitać w tamy strony i zebrać materiał 🙂 I oczywiście również dziękuję za docenienie naszego trudu.

  2. Czytając Pani materiały, czuję, że wspinam się na kolejne szczeble wiedzy botanicznej, chyba już na poziomie akademickim. Super! Żeby to jeszcze przełożyć na uprawy?!😉

    • Panie Józefie niezasłużone komplementy, ale dziękuję oczywiście za miłe słowa. Jestem miłośnikiem tego botanicznego świata tak jak Pan. I wspólnie idziemy, żeby go lepiej pojąć, a dzięki temu może nieco wesprzeć nasze zapylacze. Pozdrawiam

Napisz komentarz

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.