Dzikie pszczoły Polski

Megachile versicolor (miesierka niedopaska)

Pinterest LinkedIn Tumblr

Miesierka niedopaska (Megachile versicolor) to ciekawa dzika pszczoła występująca w Polsce. Nazwa angielska tej pszczoły to „Brown-Footed Leaf-Cutter”. Drugi człon nazwy świetnie charakteryzuje ten gatunek, ponieważ buduje on gniazda w pustych tunelach wyściełając je fragmentami liści róż i tarnin.

Miesierka niedopaska zamykająca gniazdo
Pierwszy człon angielskiej nazwy „Brown-Footed Leaf-Cutter” również jest trafiony – faktycznie pszczoła ma brązowe końcówki odnóży (fot. własna)
Szczoteczka brzuszna Megachile versicolor
Miesierka niedopaska (Megachile versicolor) z widoczną szczoteczką brzuszną (fot. własna)

Szczoteczkę brzuszną, którą zbiera pyłek, ma intensywnie pomarańczową z czarną końcówką

Przepaski na odwłoku Megachile versicolor
Nazwa polska pszczoły – miesierka niedopaska – również jest trafiona. Na tym zdjęciu wyraźnie widać, że białe przepaski na odwłoku są przerwane (fot. własna)
Świeżo wygryziona pszczoła (fot. własna)
(fot. własna)

Odwiedzane kwiaty

Zbiera pyłek z różnych roślin, przede wszystkim jednak z bobowatych i astrowatych. Ja spotykam je na chabrach, komonicy, lucernie, chondrilli, ostrożniu, dziewięćsile pospolitym, nagietku lekarskim.

Zapyłkowana sczoteczka brzuszna
Miesierka niedopaska (Megachile versicolor) z zapyłkowaną szczoteczką brzuszną (fot. własna)
Na komonicy (fot. własna)

Wygląd gniazda

Miesierka niedopaska (Megachile versicolor) może gniazdować w domkach dla owadów, pustych łodygach, drewnie, ale także drąży tunele w roślinach z miękkim rdzeniem (jeżyny, dzikie róże, dziewanna).

Domek dla owadów z gniazdem miesierki niedopaski (Megachile versicolor) (fot. własna)
Gniazdo w martwym drewnie (fot. własna)
W łodydze z miękkim rdzeniem (fot. własna)

Porównując gniazda miesierki różówki (Megachile centuncularis) i miesierki niedopaski (Megachile versicolor) zauważyć można, że pierwsza z nich zamyka gniazdo dokładnie docinając liście, natomiast druga przykleja je niedbale.

Gniazdo Megachile versicolor
Na zdjęciu widoczne jest zamknięcie gniazda miesierki niedopaski (Megachile versicolor) materiałem roślinnym (fot. własna)

Po zakończeniu budowy gniazda pozostałą część korytarza wypełnia wyciętymi kawałkami liści w kształcie koła.

Otwarte gniazdo
Na zdjęciu, w otwartej przeze mnie łodydze, po prawej stronie widać dwa kokony. Reszta jest wypełniona krążkami (fot. własna)
Kokony Megachile versicolor
Wyjęte z gniazda kokony i krążki z liści służące do zamknięcia gniazda (fot. własna)
Gniazda jesienią
Na zdjęciu uroczy wygląd gniazd jesienią (fot. własna)

Miesierka niedopaska (Megachile versicolor) wybiera pomoce gniazdowe o średnicy 5-7 mm.

Gniazda Megachile versicolor
Na zdjęciu dolne pomoce lęgowe są z czarnego bzu (fot. własna)

Pasożyty gniazdowe

Pasożytami gniazdowymi (kukułkami) są: ścieska niedopaska (Coelioxys inermis), ścieska komonicówka (Coelioxys mandibularis). Ścieski nie posiadają szczoteczki brzusznej. Jest im ona niepotrzebna, ponieważ same nie zbierają pyłku. Podrzucają swoje jajka do gniazd innych pszczół.

Na zdjęciach ścieski czekające przy gnieździe miesierki, by dostać się do jej gniazda.

Ścieska niedopaska (Coelioxys inermis) (fot. własna)
Ścieska komonicówka (Coelioxys mandibularis) (fot. własna)

Uzupełnienie. Dodatkowe zdjęcia:

Miesierka niedopaska w gnieździe
Miesierka niedopaska w gnieździe (fot. własna)
Papka zamykająca gniazdo (fot. własna)
Pszczoła transportująca liść potrzebny do zamknięcia gniazda (fot. własna)
Miesierka niedopaska (Megachile versicolor) zamykająca gniazdo (fot. własna)
(fot. własna)
Pszczoła z wyciętym kawałkiem liścia (fot. własna)
(fot. własna)
Ukończone gniazdo (fot. własna)
Pszczoła wycinająca kawałek liścia (fot. własna)
Pocięte przez miesierkę liście (fot. własna)

Zobacz też inne wpisy o miesierce niedopasce (Megachile versicolor):
A tymczasem w domku dla owadów…
Domek dla owadów u schyłku wakacji

Źródło:
1. Heiko Bellmann, Błonkówki. Przewodnik entomologa, Warszawa 2011.
2. Paul Westrich: Wildbienen Deutschlands, Stuttgrat 2018.

Identyfikacja owadów ze zdjęć:
Darek Ogrodnik


Jestem miłośniczką żądłówek i założycielką strony dzicyzapylacze.pl. Moim marzeniem jest stworzenie bazy wiedzy o dzikich zapylaczach i opisanie wszystkich gatunków dzikich pszczół Polski. Opowiadając o żądłówkach korzystam ze wsparcia Darka Ogrodnika, który podziela fascynację tymi owadami, identyfikuje je z moich zdjęć i dzieli się swoją wiedzą.

3 komentarze

  1. Jej polska nazwa też jest trafiona bo przepaski na odwłoku ma wyraźnie przerwane 🙂

    • I do tego jest to jedna z tych bardziej pomysłowych nazw pszczół. Zamieszczę w opisie. Dzięki 🙂

  2. Żeby ją z pewnością oznaczyć w terenie bez jej łapania najlepiej obserwować ją na ostrożeniach/ostach/popłochach, bo na tych kwiatach jak siada to najchętniej unosi zadeczek, a wtedy najlepiej widać końcówkę odwłoka, czy ma odstające włoski na ostatnim tergicie – versicolor ich nie ma. I najlepiej żeby nie była zapyłkowana bo kolor szczoteczki, mimo że u versicolor bywa trochę zmienny na 2 ostatnich sternitach, tez ma znaczenie – versicolor ma jaskrawopomarańczową co najmniej do czwartego sternitu ( rzadko zdarza się że do piątego lub nawet szóstego), a np podobna centuncularis bladopomarańczową/ żółtą na wszystkich sternitach.

Napisz komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.