Rośliny

Sadziec konopiasty – Eupatorium cannabinum L.

Pinterest LinkedIn Tumblr

Informacje ogólne

Okres kwitnienia: lipiec-wrzesień; pożytek późnoletni

Pożytek: nektar i pyłek

Stanowisko: słoneczne

Gleba: wilgotna, żyzna

Opis

Tam gdzie więcej wilgoci, niekoszona łąka, brzegi wód, rowy, zarośla tam często można spotkać tę rodzimą bylinę z rodziny astrowatych, czyli sadziec konpiasty.

Sadziec konopiasty (Eupatorium cannabinum L.)  (fot. YT Dzikie Pszczoły)

Łodyga prosta, w kolorze czerwonawa, rozgałęziona u góry, tam też króciutko owłosiona. Wysokość osiąga między 50 a 170 cm. Łodyga jest gęsto ulistniona. Liście dłoniasto trójdzielne, lancetowate, naprzeciwległe. Długość liści to 5-15 cm, a ich szerokość zawiera się między 1 a 4 cm. Kwiaty w gęstych baldachogronach o średnicy około 7 cm, na które składają się małe 3-7 kwiatowe koszyczki, w kolorze różowym, bladoróżowym i rzadziej białym. Kwiaty rurkowate obupłciowe.

Trzmiel gajowy (Bombus lucorum) na sadźcu konopiastym (fot. YT Dzikie Pszczoły)

Roślina jest zarówno pyłkodajna i nektarodajna.

Piękna acz pospolita pszczoła, spójnica lucernowa zawitała po nektar na kwiaty sadźca, jej życie jest jednak ściśle związane z inną rodziną roślin, z bobowatymi, a szczególnie z kwiatami lucerny (fot. YT Dzikie Pszczoły)

Sadziec konopiasty można rozmnażać poprzez wysiew nasion wiosną lub przez podział jesienią. Sama radzi sobie rozsiewając nasiona dzięki podmuchom wiatru.

Uroda sadźca konopiastego sprawia, że pojawia się na kwietnych rabatach. Na glebie wilgotnej, przepuszczalnej, bogatej w wapno będzie sobie znakomicie radził. Po przekwitnięciu można pamiętać o ucięciu kwiatostanów. Choć może ona nas cieszyć jeszcze po przekwitnięciu widokiem pięknych puszystych nasion, które uniesie wiatr. Jest rośliną mrozoodporną.

Piękny, prawda? To taszczyn pszczeli (Philanthus triangulum). Czeka na ofiarę, a może przyleciał tylko napić się nieco nektaru?
(fot. YT Dzikie Pszczoły)

Jakie pszczoły odwiedzają sadźca konopiastego?

Owady odwiedzające kwiaty to m.in:

Pszczoły samotnice: Andrena flavipes (pszczolinka pospolita), Melitta leporina (spójnica lucernowa)

Trzmiele: Bombus lucorum (trzmiel gajowy), Bombus ruderarius (trzmiel rudonogi), Bombus terrestris (trzmiel ziemny)

oraz Apis mellifera (pszczoła miodna)

Motyle oznaczył Peter Senn za co serdecznie dziękuję.

Literatura:

  1. Pogorzelec M., Atlas roślin miododajnych, Wydawnictwo Dragon.
  2. Sulborska A., Rośliny Pożytkowe, Wydawnictwo Bee&Honey.
Często na kwiatach sadźca konopiastego można spotkać posilające się nektarem motyle. Czerwończyk dukacik, samica (Lycaena virgaureae) (fot. YT Dzikie Pszczoły)
Czerwończyk żarek, samica (Lycaena phlaeas) na sadźcu konopiastym (fot. YT Dzikie Pszczoły)
Nieco ukryta pszczoła dziko żyjąca, pszczolinka pospolita (Andrena flavipes) (fot. YT Dzikie Pszczoły)
Trzmiel rudonogi (Bombus ruderarius) na sadźcu konopiastym (fot. YT Dzikie Pszczoły)
Trzmiel ziemny (Bombus terrestris) na sadźcu konopiastym (fot. YT Dzikie Pszczoły)

Znana też jako Tulkandra. Obserwatorka i miłośniczka ptaków, a także dzikich pszczół, szczególnie trzmieli. Współtwórca kanału YouTube Dzikie Pszczoły. Gościnnie na łamach Dzikich Zapylaczy opowiada o roślinach dla pszczół.

1 Komentarz

  1. Sadziec konopiasty wymaga dość dużej wilgotności więc spotkać można go przy stawach, rowach, na podmokłych terenach.
    W sprzedaży jest mniej wymagający i niższy sadziec pomarszczony.
    Opis ze sklepu online:
    Sadziec pomarszczony ‚Braunlaub’ jest jedną z najbardziej atrakcyjnych odmian sadźca o ciekawej, zielono-brązowej barwie liści. Tworzy kępiasty, rozkrzewiony pokrój i osiąga około 70-150 cm wysokości. Liście szeroko lancetowate i lekko ząbkowane na brzegach, kształtem przypominają liście pokrzywy i osadzane są na wyprostowanej, mocnej łodydze o brązowo-czerwonej barwie, która pięknie komponuje się z brązowymi rumieńcami na liściach. Młodsze liście mają bardziej intensywne, brązowe zabarwienie, u starszych zauważa się więcej zieleni i tylko miejscowe brązowe akcenty. W lipcu, na wysokich czerwonawych łodygach pojawiają się baldachy małych, białych kwiatów, które pięknie kontrastują na tle ciemniejszych liści i łodyg. Kwiatostan jest rozgałęziony, a pojedyncze kwiaty mają rurkowaty kształt. Kwitnienie trwa do jesieni, a liczne białe baldachy pozostają na roślinie dosyć długo i są ozdobą wczesnojesiennego ogrodu. Sadziec ‚Braunlaub’ jest byliną odporną na choroby i szkodniki, a przy tym miododajną. Jego kwiaty przyciągają licznie motyle i pszczoły.

    Uprawa sadźca pomarszczonego
    Sadziec pomarszczony jest byliną łatwą w uprawie. Preferuje stanowisko słoneczne lub półcieniste. Dobrze rośnie na glebach próchniczych, dobrze zdrenowanych o umiarkowanej wilgotności. Jest rośliną w pełni mrozoodporną, nie wymaga zabezpieczania na okres zimy.

Napisz komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.