Rośliny

Grusza pospolita – Pyrus communis L.

Pinterest LinkedIn Tumblr

Informacje ogólne

Nazwa gatunku: grusza pospolita (Pyrus communis L.)
Okres kwitnienia: kwiecień-maj; pożytek wiosenny
Pokarm: pyłek i nektar
Stanowisko: słoneczne
Gleba: przepuszczalna, żyzna

U sąsiadów na podwórzu, ale widoczna z mojego okna, stoi stara grusza. Jest ogromna i piękna. Przepadam za tym, gdy wiosną obsypuje się tysiącem kwiatów, a jej liście pięknie połyskują jasną, świeżutką zielenią. Na tej gruszy nieustannie dzieje się życie, ptasie i owadzie, a w jej gałęziach majową porą trwa permanentny ruch. Kiedy zaś miejscowe pszczoły miodne zwiedzą się, że to już ten czas, z daleka można usłyszeć charakterystyczne bzyczenie tysięcy pracujących stworzeń. Tęskno mi tą zimową porą za gruszą, za ptakami i owadami, ale jak to się mówi w naszym pszczelim towarzystwie: byle do wiosny.

Charakterystyka

Grusza pospolita jest drzewem rodzimym, wynikiem wielokrotnego krzyżowania się różnych dziko rosnących grusz. Należy do rodziny różowatych (Rosaceae). Występuje na przydrożach, zdarza się również spotkać ją w lasach liściastych i na miedzach.

Drzewo dorasta nawet do 20 m wysokości, korona jest piramidalna, a u starszych drzew kopulasta. U młodych roślin na pędach występują ciernie. Kora u drzew starszych jest spękana i złuszcza się, w kolorze jest szaroczarna. Liście mają kształt jajowaty, wierzch połyskujący, są nieco skórzaste, a brzegi delikatnie piłkowane, długość ogonka równa prawie długości blaszki. Kiedy są młode, są delikatnie owłosione, potem nagie. Kwiaty o białej barwie, średnicy około 3 cm, mają pięć płatków korony. Około 20 pręcików o różowofioletowych pylnikach jest na początku zagiętych do środka, aby po 2-4 dniach prostując się uwolnić dostęp do nektaru.

Grusza pospolita, jakie pszczoły ją odwiedzają?

Pszczoły samotne przylatujące po pyłek: Andrena dorasta (pszczolinka mniszkowo-rzepakowa), Andrena flavipes (pszczolinka pospolita), Andrena haemorrhoa (pszczolinka wiosenna), Andrena nitida (pszczolinka wierzbowo-mniszkowa), Andrena thoracica, Anthophora plumipes (porobnica wiosenna), Colletes cunicularius (lepiarka wiosenna), Halictus rubicundus (smuklik rdzawonogi), Lasioglossum sexstrigatum, Osmia bicornis (murarka ogrodowa), Osmia cornuta (murarka rogata)

Literatura:

  1. Pogorzelec M., Atlas roślin miododajnych, Wydawnictwo Dragon.
  2. Sulborska A., Rośliny Pożytkowe, Wydawnictwo Bee&Honey.
  3. Westrich P., Wildbienen Deutschlands, Stutgart 2018.
Wprawne oko dojrzy nie tylko ważkę, ale również i pszczołę (fot. YT Dzikie Pszczoły)

Obserwatorka i miłośniczka ptaków, a także dzikich pszczół, szczególnie trzmieli. Współtwórca kanału YouTube Dzikie Pszczoły. Gościnnie na łamach Dzikich Zapylaczy opowiada o roślinach dla pszczół.

1 Komentarz

  1. Od kilkunastu lat w swoim ogrodzie uprawiam kilka odmian gruszy, mam też dziką gruszę. Owadów rzeczywiście kręci się wokół mnóstwo. Niestety od kilku lat dużym problemem stała się rdza gruszy. ( dla której drugim żywicielem są jałowce, a które rosną niestety u sąsiada). Niepryskane drzewa z roku na rok marnieją, a plony są coraz słabsze. Urządzam ogród stawiając potrzeby owadów na bardzo ważnym miejscu i zrezygnowałam całkowicie z oprysków. Ale jeżeli chce się mieć i gruszki i owady, to rozwiązanie jest jedno: grusze japońskie:) od kilkunastu lat obok naszych grusz mam posadzoną gruszę japońską odmiany Chojuro. Grusza ta nie wymaga żadnych oprysków, nie choruje na nic, pięknie się przebarwia jesienią i z jednego drzewka wysokości 2, 5 metra daje nawet 40 kg owoców. Pięknie kwitnie i jak każda grusza przywabia masę pszczół i trzmieli:)

Napisz komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.