Hyzop lekarski – Hyssopus officinalis

Informacje ogólne

Hyzop lekarski dla każdego pszczołoluba czy szerzej owadoluba jest ogrodową pozycją obowiązkową. Co tam się dzieje! Panie drogi! Ruch jak na Marszałkowskiej! Motyle, trzmiele oraz inna owadzia fauna latająca chętnie odwiedza tę roślinę. Warto ją mieć, warto przy niej przysiąść i oddać się obserwacjom. A umili nam ten czas również aromatyczny zapach, który nad hyzopem się unosi.

Charakterystka

A jakiejż 😉 to dumnej rodziny jest przedstawicielem ten półkrzew? Dla mnie wcale nie było to takie oczywiste, że hyzop należy do rodziny jasnotowatych. Czyli jest kuzynem jasnoty białej i purpurowej. Korzeń palowy pozwala się tej roślinie odnaleźć w miejscach suchych. Wykształca drewniejące od dołu, wzniesione pędy, które są też silnie rozgałęzione. Roślina dorasta zwykle do 50 cm, chociaż zdarzyć się może i 60 cm czy 70 cm. Liście równowąskie lub lancetowate, drobne, wyrastają naprzeciwlegle. A na owych niewielkich listkach są włoski gruczołowe, to dzięki nim roślina produkuje olejek eteryczny. Kwiaty rosną w kątach liści maksymalnie do 15, wyrastają jednostronnie tworząc kwiatostany w formie kłosa. Dwuwargowa korona jest najczęściej w kolorze niebieskim, rzadziej białym lub różowym.

Hyzop lekarski najłatwiej rozmnażać z nasion (nasiona kiełkują szybko). Zbierać nasiona można ucinając pociemniałe już po przekwitnięciu, brunatne kwiatostany. Można je wytrzepać na tacę lub do wiaderka. Nasiona wysiewamy wiosną do inspektu, aby w lipcu znalazły już dom na stałe.

Hyzop lekarski, jakie pszczoły go odwiedzają?

Pszczoły samotne przylatujące po pyłek: pseudosmuklik mniszkowo-brodawnikowy (Lasioglossum pauxillum)

Literatura:

1. Pogorzelec M., Atlas roślin miododajnych, Wydawnictwo Dragon.
2. Sulborska A., Rośliny Pożytkowe, Wydawnictwo Bee&Honey.
3. Westrich P., Wildbienen Deutschlands, Stutgart 2018.